Terug in de tijd: Van Opa naar zijn vader naar Antony
Zijn Opa: Een familie waarin muziek altijd aanwezig was
Muziek heeft binnen zijn familie al bijna een eeuw lang een bijzondere plaats. Lang voordat hij zelf een gitaar oppakte, leefde de muziek al in zijn familie. Zijn opa speelde saxofoon in een bigband in de jaren dertig en tijdens de oorlogsjaren. In een tijd waarin het leven allesbehalve vanzelfsprekend was, bracht muziek mensen samen en bood zij een moment van ontspanning en hoop.
Helaas mocht hij daar niet lang van genieten. Kort na de bevrijding, in 1945, kwam hij onderweg in een vrachtwagen om het leven bij een tragisch verkeersongeval. Hij liet een jong gezin achter. Zijn vader groeide daardoor op zonder zijn eigen vader. Toch verdween de muziek nooit uit hun familie. Integendeel. Misschien werd zij juist belangrijker.
“Muziek is veel meer dan noten. Muziek verbindt generaties.”
Zijn vader: Een jonge gitarist met een droom
Als tiener ontdekte mijn vader de gitaar. Rond 1957 was een elektrische gitaar in Nederland nog een grote uitzondering. Professionele gitaarversterkers waren nauwelijks verkrijgbaar en voor de meeste jonge muzikanten simpelweg onbetaalbaar. Mijn vader liet daarom zijn akoestische Höfner-gitaar voorzien van een element, zodat hij elektrisch kon spelen. Daar bleef het niet bij. Samen met een plaatselijke elektronicazaak werd een luidsprekerkast omgebouwd tot een echte buizen-gitaarversterker. Zelfbouw was destijds vaak de enige mogelijkheid om een gitaar goed te versterken.
Nu, bijna zeventig jaar later, besef ik pas hoe bijzonder dat eigenlijk was. Hij behoorde waarschijnlijk tot de eerste generatie elektrische gitaristen in de Achterhoek en de Liemers.
The Dido Stars (de band van mijn vader)
Zijn oudste broer Hans richtte The Dido Stars op en later mocht mijn Pa bij hem in zijn band meespelen en zingen.
Ze traden op tijdens:
• dansavonden
• bruiloften
• kermissen
• verenigingsfeesten
• cafés
Hun optredens brachten hen onder andere naar:
• Didam
• Doetinchem
• Arnhem
• Doesburg
De bezetting weerspiegelde de overgang van de traditionele dansmuziek naar de moderne muziek van de jaren vijftig.
Saxofoon, accordeon, drums, zang en gitaar vormden samen een orkest waarmee zij jarenlang veel mensen plezier hebben gebracht.
Wanneer ik de foto’s van die tijd bekijk, zie ik geen professionele sterren. Ik zie jonge muzikanten met passie. Mensen die na hun dagelijkse werk alles opzij zetten om samen muziek te maken. Dat maakt die foto’s voor mij vandaag de dag zo waardevol.
Zijn vader: Een muzikale pionier
Als gitarist liep zijn vader eigenlijk vooruit op zijn tijd.
In een periode waarin de Beatles nog niet bestonden en The Shadows hun eerste successen nog moesten behalen, experimenteerde hij al met een versterkte akoestische gitaar. Geen kant-en-klare apparatuur. Geen moderne gitaarversterkers. Geen effectpedalen. Alleen creativiteit, technische nieuwsgierigheid en liefde voor muziek. Dat maakt zijn verhaal voor mij zo bijzonder.
De cirkel is rond
Jaren later pakte Antony zelf de gitaar op. Zonder dat hij het toen besefte, liep hij eigenlijk hetzelfde pad. Alleen de techniek veranderde. Waar zijn vader zelf een versterker moest laten bouwen, speel hij tegenwoordig met moderne apparatuur, analoge en digitale versterkers, impulse responses en effectpedalen. Maar het doel is nog steeds hetzelfde.
Mensen raken met muziek. Elke keer wanneer hij op het podium sta, neemt hij eigenlijk een stukje familiegeschiedenis mee. Zijn opa speelde saxofoon. Zijn vader speelde gitaar. Hij mag die muzikale traditie voortzetten. Dat voelt als een voorrecht.
De muzikale jeugd van Antony West
In zijn jeugd leerde hij vooral muziek kennen door zijn vader die thuis en op vakantie vaak zijn akoestische gitaar ter hand nam en ook graag erbij zong. Ook luisterde hij graag naar diverse muziek maar ik herinner mij vooral Harry Belafonte en Nana Mouskouri.
Zijn moeder hield ook veel van muziek, waaronder van klassiek, en ze keken en luisterde als gezin ieder jaar vast het Nieuwjaars concert op 1 januari. Ook luisterde ze o.a. graag naar Nana Mouskouri.
De tienerjaren van Antony West
Toen Antony na de lagere school naar het voortgezet onderwijs ging, leerde hij Tom kennen. Tom kwam uit een zeer muzikaal gezin. Ze wilde beide graag gitaar leren spelen en samen gingen we naar de muziekschool, waar ze twee jaar les hebben gevolgd. Daarna begonnen ze met enkele andere schoolvrienden een band. Ze speelden vooral rock- en popcovers, maar vanaf het begin waren ze ook veel met z’n tweeën bezig met het schrijven van eigen muziek en het experimenteren met opnames.
Naast gitaar had Antony ook interesse in piano en keyboard en heeft later nog een jaar pianoles gevolgd. Vervolgens speelde en zong hij in verschillende coverbands, zowel op gitaar als op keyboard, en trad regelmatig op door het hele land.
Antony & Lonny
Sinds 2025 speelt Antony graag samen met saxofonist Lonny Widefield als duo ‘Antony & Lonny’, waarbij ze samen met backingtracks spelen.
De vorige band van Antony West
In de vorige band speelde Antony bij een countryband ‘Countryside’ waarbij hij leadgitaar speelde.
Hiernaast was hij ook bezig met het starten van een eigen Americana, blues(rock) en country(rock) band maar door alle drukte met Countryside staat dit momenteel op een lager pitje.
Thuis heeft hij zijn homestudio helemaal weer geüpdatet en ben bezig met nieuwe composities en opnames.
Tegenwoordig bezig als leadgitarist bij een southern rock band in Groningen en daarmee te gaan optreden, een eigen eerste album uit te brengen en met eigen band te gaan toeren.
Countryside staat juni op songfestival Drenthe, Pop in ’t Plat.
Na een succesvolle eerste editie organiseert RTV Drenthe opnieuw Songfestival Drenthe, Pop in Plat. Countryside is dit jaar met hun eigen country nummer Met Joe’ uitgekozen om ook mee te doen met deze muzikale strijd. Op zaterdag juni om 20.30 uur vormt het atrium van RTV Drenthe het podium voor een avond vol Drentstalige muziek. Natuurlijk live te volgen op TV Drenthe.
Kijk uitzending terug van zaterdag 6 juni vanaf 20:30 uur bij RTV Drenthe uitzending gemist.
